| Borelioza |
|
|
Jako oddzielna jednostka chorobowa wyodrębniona została z końcem lat siedemdziesiątych XX wieku, natomiast objawy kliniczne były opisywane jako samodzielne schorzenia już w XIX wieku. W 1910 r.Arvid Afzelius po raz pierwszy opisał wolno powiększającą się zmianę skórną, powstałą w wyniku ukłucia kleszcza i nazwał ją rumieniem wędrującym erythema migrans.
W Polsce zachorowania na boreliozę zaczęto rozpoznawać dopiero z końcem lat osiemdziesiątych. Rezerwuarem bakterii jest około 300 różnych gatunków ssaków – głównie gryzonie, jelenie, sarny, wilki ,a także konie, owce i krowy. Bakterie przenoszone są głównie ze śliną zakażonych kleszczy (każdej z jego postaci: larwy, nimfy i imago)
Charakterystyka krętka (bakterii spiralnej) Borrelia burgdorferi. Cechą charakterystyczną wyróżniającą krętki spośród innych bakterii jest ich zdolność do zmiany morfologii. Dotyczy ona zarówno budowy:
Wykazują ogromną elastyczność w przystosowaniu swoich procesów życiowych do bardzo różnych warunków (kleszcz, gryzoń,.człowiek,.różne tkanki). Zdolność do wielokrotnej przebudowy struktury morfologicznej tej bakterii jest przyczyną trudności diagnostycznych i interpretacyjnych. W odpowiedzi na zmienione białka antygenowe powstają przeciwciała, których wykrycie jest niemożliwe z powodu braku odpowiednich testów. Ze względu na różne środowiska, jakie napotyka na swej drodze (kleszcz lub stałocieplny ssak i ich różne tkanki) dopasowuje swój metabolizm do zupełnie różnych substancji odżywczych, co powoduje znaczne zmiany w budowie wszystkich białek, nie tylko powierzchniowych.
Podczas złożonego cyklu życiowego krętek musi:
Bakteria występuje w organizmie człowieka w trzech formach:
Wrażliwość na antybiotyki. Poszczególne formy mają różną wrażliwość na antybiotyki. Krętki giną pod wpływem penicylin lub cefalosporyn, formy L wrażliwe są tylko na tetracykliny lub makrolidy, natomiast cysty oporne są na wszystkie antybiotyki.
Borrelia żyje wewnątrzkomórkowo i z łatwością przekracza barierę krew-mózg, co stwarza dodatkowe, poważne problemy w czasie leczenia. Zwykle usadawia się w tkance łącznej (skóra,ścięgna, ściany naczyń krwionośnych, w tym mózgowych), w mięśniach i w tkance nerwowej. Formy przetrwalnikowe – cysty często wytwarzane są przez krętki wewnątrz takich komórek jak makrofagi, limfocyty i fibroblasty i w ten sposób unikają działania antybiotyków. Po ukąszeniu kleszcza bakterie gwałtownie rozprzestrzeniają się w układzie krwionośnym i już po 12 godzinach można je wykryć w centralnym układzie nerwowym, dlatego również wczesne infekcje wymagają długotrwałej terapii antybiotykami zdolnymi przeniknąć do wszystkich tkanek w odpowiednim stężeniu.
Obraz kliniczny czyli wiele „twarzy” boreliozy. Borelioza jest chorobą układową, przewlekłą, charakteryzującą się różnorodnością i mnogością objawów klinicznych, które upodabniają ją do wielu innych schorzeń i utrudniają rozpoznanie. Jeśli ukłucie kleszcza zostało niezauważone, a rumień nie wystąpił, lub również pozostał niezauważony, chorobę można podejrzewać w przypadku wystąpienia licznych objawów z różnych układów (nerwowy,mięśniowo-szkieletowy,pokarmowy, hormonalny) u człowieka poprzednio zdrowego.
Etapy choroby:
W Europie najczęściej używa się podziału klinicznego ustalonego przez Asbrink i Hovmarka, którzy wyróżniają:
Obraz kliniczny jest zmienny i zdarza się współistnienie różnych faz choroby u jednego pacjenta. Okres wylęgania choroby w postaci rumienia wędrującego wynosi średnio od 3 do 30 dni.
Borelioza wczesna - etap zakażenia ograniczonego:
Objawy:
Borelioza wczesna - etap zakażenia rozsianego:
Objawy:
Borelioza późna - stadium zakażenia przewlekłego:
Objawy:
Leczenie boreliozy.
Ze względu na bardzo szybką zmianę formy strukturalnej Borrelii, a co za tym idzie zmiany wrażliwości na leki, terapia jest długotrwała i uciążliwa dla pacjenta.
Wczesne stadia choroby powinny być leczone tetracyklinami lub β-laktamami( amoksycylina) w dużych dawkach przez okres 4 do 6 tygodni Późne stadia boreliozy wymagają wielomiesięcznego podawania antybiotyków (nawet ponad rok). W przypadku neuroboreliozy leczenie musi polegać na dożylnym podawaniu cefalosporyn III generacji (ceftriakson dobrze penetruje do układu nerwowego) przez około 2 miesiące, a potem przez kilka następnych miesięcy powinno się kontynuować leczenie doustnie np. tetracyklinami Dotychczas nie znaleziono jeszcze antybiotyku w pełni skutecznego w leczeniu boreliozy, który zapobiegałby częstym nawrotom choroby w jej późnym stadium, czyli nie rozpoznanej we właściwym momencie lub po prostu źle leczonej. |